R.E.M

 

Ένας χρόνος μετά που γράφω. Έπιασα τον εαυτό μου να ψάχνει στο internet πως μπορούμε να ελέγχουμε να όνειρα μας. Μάντεψε γιατί.

Ήρθες εσύ. Έφυγα εγώ. Πάλι. Εγώ σε άφησα. Μια φορά σωστός απέναντι μου δεν ήσουν. Στο είχα πει και τότε ότι σε αγαπάω περισσότερο. Πάντα ο ένας αγαπάει περισσότερο. Δεν θέλω να ξαναγίνω αυτός ο ένας. Η αγάπη είναι ανιδιοτελής το ξέρω αλλά γιατί πρέπει να πονάει τόσο πολύ; 

Στα όνειρα μου δεν μας βλέπω σε κάποια νέα, φανταστική κατάσταση παρά μόνο στις καλύτερες στιγμές μας. Να σε παίρνει ο ύπνος αγκαλιά μου στον καναπέ ακούγοντας τα album των Smiths. Θυμάσαι;

   

Σε αγαπάω πολύ. Ακόμα.